WYDARZENIA Sztuka czytania
Sztuka czytania
„Sztuka czytania” - cykl wydarzeń opartych na nowatorskiej familijnej formule teatralnej – po spektaklu dla dzieci dorośli oglądają spektakl przeznaczony dla nich, a najmłodsi pod opieką aktorów i pedagogów udają się na warsztaty plastyczne lub teatralne.
Część spektakli w ramach cyklu „Sztuka czytania” została nagrana jako słuchowiska.
Zapraszamy do słuchania
W cyklu „Sztuka czytania”:
„Ukochane lektury profesora Miodka”
„Wiersze” Jana Brzechwy i Juliana Tuwima czytane dzieciom oraz „Konopielka” Edwarda Redlińskiego czytana dorosłym - spektakle w reżyserii i z udziałem Krzysztofa Kolbergera. Premiera: 23.02.2008
„[...] mała publiczność, choć wymagająca, łatwo daje się wciągnąć w magiczny świat. Nawet jak na scenie nie czaruje wydumana scenografia, a do zabawy zaprasza wyłącznie mistrzowsko zinterpretowane słowo. Tak było w ten weekend we wrocławskim Teatrze Lalek podczas pierwszych spektakli z cyklu Teatr Papierowy - sztuka czytania. Premiera w Teatrze Lalek udowodniła, że proponując dzieciom rozrywkę na wysokim poziomie, wychowuje się przyszłych widzów. Dobrze, że czytanie z Kolbergerem to dopiero początek.” (Justyna Kościelna, Polska Gazeta Wrocławska, 25 lutego 2008)
„Pan Tadeusz Live”
Dwudniowa impreza poświęcona najwybitniejszej polskiej epopei narodowej.
W ramach Pana Tadeusza Live odbyły się dwa spektakle czytane: „Pan Tadeusz” - w reżyserii i z udziałem Joanny Szczepkowskiej oraz „XIII Księga Pana Tadeusza” – w reżyserii i z udziałem Andrzeja Grabowskiego. Premiera: 10.05.2008
„Pięć tysięcy osób obejrzało w sobotę we Wrocławiu rękopis narodowego poematu, który został po raz pierwszy wystawiony publicznie poza murami Zakładu Narodowego im. Ossolińskich. (...) Do rękopisu ustawiła się długa kolejka. Ekspozycji towarzyszyła wystawa najpiękniejszych wydań poematu i jego ilustratorów. Wieczorem premierę miała inscenizacja poematu w reżyserii i z udziałem Joanny Szczepkowskiej. Spektakl przyjęto owacją.” (Mirosław Maciorowski, „Gazeta Wyborcza” 12 maja 2008)
„Zespół Teatru Lalek świetnie poradził sobie ze staropolskim trzynastozgłoskowcem, interesująco wypadły też intymne spotkania Tadeusza i Telimeny pokazane w konwencji teatru cieni. Całość złożyła się w dynamiczną inscenizację ze świetnie opracowanym ruchem scenicznym.” (Katarzyna Kamińska, „Gazeta Wyborcza”, 12 maja 2008)
Wydarzenia towarzyszące premierze:
Koncert Orkiestry Leopoldinum Filharmonii Wrocławskiej
Ekspozycja oryginalnego rękopisu epopei
Prezentacje filmowe
Wystawa najcenniejszych ilustrowanych wydań Pana Tadeusza
Zobacz relację TVP Kultura z tego wydarzenia
„Sztuka czytania – Teatr Papierowy”
Spektakle w reżyserii i z udziałem Jana Peszka: „Opowieści z ulicy Broca” Pierre'a Gripariego – czytane dzieciom – oraz „Kręciek i plankton” Borisa Viana – czytany dorosłym. Premiera 13.09.2008„Kręciek i plankton” Viana to groteskowa satyra na burżuazję francuską o lekko erotycznym zabarwieniu. Iskrząca się dowcipem i inteligentnym humorem wizja snobistycznego przyjęcia dla zamożnych Paryżan początków XX w.
„Peszek zabrał widzów na dekadenckie, surrealistyczne, a przy tym szalenie zabawne przyjęcie z udziałem francuskiej socjety. I tu reżyserowi należą się wielkie brawa. Udało mu się z wrocławskich lalkarzy wydobyć spore pokłady absurdalności, naturalności i pikanterii zarazem. Byli naprawdę świetni! Zupełnie nie zwracało się uwagi na konwencję teatru czytanego, który rządzi się przecież swoimi prawami.” (Iwona Szajner, kulturaonline.pl, 17.09.2008)
„Zemsta”
Najśmieszniejsza polska komedia w reżyserii i z udziałem Jerzego Radziwiłłowicza.
„Choć wydawać by się mogło, że odczytywanie tekstu ograniczy ekspresję gry aktorskiej, wykonawcom udało się stworzyć żywiołowe kreacje. Na szczególną uwagę zasługuje w “Zemście” rola Tomasza Maśląkowskiego, który stworzył najbardziej zidywidualizowaną, niebywale wyrazistą i barwną kreację Papkina. Mimika jego twarzy i gestykulacja są bardzo plastyczne, tak że intensyfikują i nasycają przedstawienie wyśmienitym komizmem. Uproszczona rzeczywistość teatralna “Zemsty” Jerzego Radziwiłowicza jest dowodem na to, że jesteśmy jeszcze w stanie słuchać h i s t o r i i, że dialog między teatrem a tekstem nadal istnieje i że - co chyba najważniejsze - esencją zdarzenia teatralnego jest wciąż aktor i żywe słowo.” (Joanna Gdowska, „Dziennik Teatralny Wrocław” 27.10.2008)