Wrocławski Teatr Lalek

Jolanta Góralczyk - urodzona w roku 1958; w 1981 ukończyła Wydział Lalkarski PWST im. L. Solskiego w Krakowie - Filia we Wrocławiu. Od tego czasu pracowała nieprzerwanie w teatrach lalkowych i dramatycznych. W latach 1981-1983 była aktorką w Teatrze Nowym w Łodzi, zaś od roku 1983 jest członkiem zespołu Wrocławskiego Teatru Lalek.

Tu właśnie zagrała w większości przedstawień zarówno dla dzieci, jak i dla widzów dorosłych. Na szczególną uwagę zasługują role w znanych i wielokrotnie nagradzanych spektaklach Sceny dla Dorosłych: „Proces” F. Kafki, „Gyubal Wahazar” S.I. Witkiewicza, „Niedokonania” F. Kafki, „Śmieszny staruszek” T. Różewicza.

Wiele nagród i uznanie przyniosły jej zwłaszcza role w przedstawieniach „Faust” J.W. Goethego – postać Mefista – oraz „Ryszard III” Szekspira, gdzie zagrała rolę tytułową. Wszystkie te spektakle reżyserowane przez W. Hejnę ze scenografią J. Mydlarskiej-Kowal prezentowano i nagradzano na licznych polskich i zagranicznych festiwalach, z Sezonem Teatru Narodów w Chile włącznie. Wyróżniona została także jej rola w przedstawieniu „Ostatnia ucieczka” wg B. Schulza w reż. A.Maksymiaka, pokazywanym m.in. podczas tournée w USA.

Różnorodne postacie stworzone w spektaklach dla dzieci – jak choćby Cruella de Mon w „101 dalmatyńczyków” w reż. J. Bielunasa czy Matka w „Komedii dla mamy i taty” wg Witkacego w reż. W. Hejny - przyniosły jej nagrodę „Złota Pacynka”.

Współpracowała również z teatrami dramatycznymi (m.in. z Teatrem Polskim we Wrocławiu – spektakl „Ósmy krąg” w reż. J.Szurmieja, także wersja TV) oraz teatrem telewizji (m.in. „Gyubal Wahazar” Witkacego w reż. J. Bunscha). Ma także w swym dorobku artystycznym dwa monodramy: „Kraina Pozorna” wg Cz.Miłosza i T.S.Eliota w reż. J.Bunscha (również wersja TV) oraz „Medea” wg Eurypidesa w reż. T. Mana.

Publiczności wrocławskiego Przeglądu Piosenki Aktorskiej dała się ponadto poznać jako aktorka śpiewająca. Już jako debiutantka - w roku 1979 - została laureatką konkursu, później wiele razy uczestniczyła w koncertach galowych i produkcjach muzycznych festiwalu – wystarczy wymienić program „Błękitny człowiek” B. Okudżawy w reż. R. Kołakowskiego.

Role teatralne zaowocowały - oprócz nagród zespołowych i „Złotej Pacynki” - ważnymi indywidualnymi nagrodami aktorskimi. W roku 1998 otrzymała Srebrną, a w roku 2005 Złotą Iglicę, wyróżniono ją także odznaczeniami „Zasłużony dla kultury polskiej” i Srebrnym Krzyżem Zasługi.

Niemal od początku swej drogi artystycznej zajmuje się również pracą pedagogiczną. Obecnie jest profesorem PWST we Wrocławiu, a w latach 2002-2008 przez dwie kadencje sprawowała funkcję dziekana Wydziału Lalkarskiego.

Ostatnio można ją zobaczyć na scenie Wrocławskiego Teatru Lalek w jednej z najnowszych premier: „Najpiękniejsze bajki świata” wg J. Brzechwy i J. Gillowej.